TEMİZ ŞEHİR, GÜÇLÜ TOPLUM

Bugün gündemimizde yer alan konu çevre kirliliği, özellikle şehirlerimizin “yaşanabilir, temiz, medenî” bir görünümde olmasıdır. Yerel yönetimlerin siyaset üstü bir görevi vardır: Şehirlerimizin doğusundan batısına, büyükten küçüğe her ilçede, her semtte çevreyi kirletmeyecek bir sistem kurmak; insanların ellerindeki, evlerindeki, iş yerlerindeki çöpleri “dilediğim yere atarım” refleksinden çıkararak “çevrem benim sorumluluğumdur” bilinç düzeyine yükseltmektir.

Mevzuatımız gayet açıktır: 2872 Sayılı Çevre Kanunu nezdinde herkes çevrenin korunmasında görevli kılınmıştır.   Ayrıca yerel yönetimlere de “temizlik, katı atık, çevre sağlığı” gibi görevler yüklenmiştir.  Buna ilişkin yerel vergiler toplamaktadırlar. Yani bağımsız bir bütçeye sahipler. O halde nedir bu aymazlık.

Ancak ne yazık ki; birçok büyük şehirde ve ilçe ölçeğinde hâlâ bir irade ortağı, bir radikal denetim mekanizması kurulamamıştır. Belediyeler asli görevlerinden biri olan “şehirlerini temiz tutma” yükümlülüğünü siyaseti bir kenara koyarak, kesin bir tutumla uygulayamamaktadırlar. Evlerimizde, işyerlerimizde ya da sokakta insanlar çöplerini umursamadan atabilmekte; bu da hem görüntü kirliliğine hem hijyen sorunlarına hem de sosyal yaşam kalitesinde düşüşe yol açmaktadır.

Oysa ki belediyeler bir sistem kurar, “yere çöp atan” vatandaşın izmaritini ya da poşetini tespit eder ve caydırıcı bir ceza uygularsa – hem toplum bilinci değişir hem de uzun vadede çevre temizliği için harcanan kaynak azalır. Araştırmalar da göstermektedir ki atık yönetimi ve çöp sorunu çözümünde yerel yönetimler birincil sorumludur.

Bu bağlamda benim mesajım nettir:

“Şehrim temizse ben de temizim.”

Her çöpün yere atılması, her izmaritin düşürülmesi bir vebaldir – hem çevremize hem medeniyetimize. İster doğu olsun, ister batı; ister büyükşehir olsun, ister küçük ilçe: İsteyince olur. Avrupa’da bir müddet yürüdüğüm şehirlerde ayakkabımda tek bir toz olmadığını gördüm – düşünün, inşaat alanının çevresi tertemiz, pazar yerleri kaldırıldığında yerlerde çöp yok. Bizim medeniyetimiz zaten temiz yaşamayı, doğayı korumayı öğretmiştir.

Bugün çağrımı yapıyorum:

  • Belediyeler derhal yeniden sistem kurmalı, çöp konteynerleri, atık ayrıştırma, denetim hattı açık şekilde planlanmalı.
  • Yerel yönetimler radikal denetim mekanizmaları koymalı; yere çöp atanın adını koyacak, resmî ceza uygulayacak iradeyi göstermeli.
  • Vatandaşlarımız bu sürece ortak olmalı; evinde, iş yerinde, mahallesinde “çöplerimi yerlere saçmam” refleksi kazandırılmalı.
  • Yerinde çöplerin ayıklanması yeniden dönüşüm olan maddelerin ayrı şekilde toplanması alt yapısı zorunlu yasal hale gelmelidir.
  • Siyaset üstü bir sorumluluk anlayışı benimsenmeli; kirli bir şehir hiç kimseye yakışmaz, yaşam tarzımıza uymayan bu hal derhal terk edilmelidir.

Sonuç olarak, şehirlerimiz temiz ve yaşanabilir olduğunda şehrimiz kazanır, vatandaşımız kazanır, yöneticilerimiz kazanır. Bugün harekete geçmezsek yarın temiz bir şehir özlemiyle yetinmek zorunda kalırız.

Bizim zamanımız temiz şehirler, medenî yaşam alanları yaratma zamanıdır. Gelin, bu iradeyi birlikte ortaya koyalım, sadece sözde değil, pratikte uygulayalım. Çünkü temiz şehir, güçlü toplumun teminatıdır.

Çevresini teniz tutmayı alışkanlık haline getirenlere SELAM olsun.

 

24. DÖNEM MİLLETVEKİLİ CUMA İÇTEN – NAME HABER