Disiplin çoğu zaman katı kurallar, sıkı bir düzen ve zorlama ile özdeşleştirilir. Oysa işin özüne indiğimizde, disiplinin ruhunu besleyen temel unsurun bambaşka bir şey olduğunu görürüz: Sevgi.
Teknik açıdan disiplin; hedef bilinci, irade gücü ve süreklilik üzerine inşa edilir. Evet, doğru… Disiplinli insan; bir amaca odaklanır, iradesini ortaya koyar ve sabırla yoluna devam eder. Ancak şu soruyu kendimize sormamız gerekir: “Bütün bunları ayakta tutan gerçek güç nedir?”
Cevap basittir: Sevgi.
Çünkü sevmediğiniz bir işi uzun süre disiplinle sürdüremezsiniz. Sevgi, iradeye güç katar, sürekliliğe sabır verir, hedefe ise anlam yükler. Zorlamayla kurulan disiplin geçici, sevgiyle yoğrulan disiplin ise kalıcıdır.
Kısacası; disiplin, sevgi olmadan yalnızca katı bir düzen olur. Ama sevgiyle birleştiğinde insana ilham veren, üretkenliği artıran ve başarıya taşıyan bir yaşam biçimine dönüşür.
Formül aslında çok net:
Disiplin = Sevgi + İrade + Süreklilik
Disiplinin gerçek ana teması, ana kodu ve ana unsuru Sevgi’dir.
SELÇUK YAVUZ – NAME HABER
instagram: selcukyavuzcom
facebook: selcuk.yavuz.104