Devletin kayıtlarında 130.000 makam aracı bulunuyor. Üstelik bu araçların %90’ı Avrupa menşeli lüks ithal araçlar. Şoförleri, yakıtı, bakımı, servisi, lastiği, sigortası… Hepsi 85 milyonun cebinden çıkan vergilerle ödeniyor.
Elbette bir bakanın, bakan yardımcısının ya da genel müdürün resmi aracı olabilir. Ancak il müdürüne, ilçe müdürüne, daire başkanına kadar uzanan bu araç tahsisi büyük bir israfa dönüşmüş durumda. Bu ülkede tramvaya, otobüse, metroya binen milyonlarca vatandaş varken; ilçe müdürlerinin, kurum başkanlarının halkın arasına karışması, toplu taşımayla yolculuk yapması gerekmez mi?
Bugün sayısı 130.000’e ulaşmış araçların en fazla 10.000’i gerçekten gerekli. Yani 120.000 araç tamamen israf. Bu tablo, “kamu tasarrufu” denilen şeyin kâğıt üzerinde kaldığını gösteriyor.
Milli olmaktan bahsedenler, halkın vergisiyle alınmış Avrupa lüks araçlarına binerken; yerli ve milli üretim TOGG garajlarda bekletilemez. Eğer milli değerlerden söz edilecekse, geriye kalan araçların tamamı TOGG ile değiştirilmelidir.
Seksenli yıllarda olduğu gibi, her aracın kapısında “Resmi Araçtır, Kamuya Aittir” ibaresi bulunmalı. Böylece millet, kendi vergisiyle alınan aracın gerçekten kamu hizmetinde mi, yoksa özel işlerde mi kullanıldığını görebilmeli.
Devlet, vatandaşın kafeteryada kesilmeyen 100 TL’lik fişinin peşine düşüyor ama milyarlarca dolar yük getiren araç israfını görmezden geliyor. Bu çelişki kabul edilemez.
Çözüm nettir:
• Araç sayısı en az %80 azaltılmalı.
• Kalan araçlar TOGG ile değiştirilmeli.
• Kamu yöneticileri halkın arasına katılmalı, toplu taşımayı kullanmalı.
Bu israf sona ermediği sürece, kamunun halkın derdiyle dertlenmesi beklenemez.
Devlet malını koruyanlara selam olsun.
24. DÖNEM MİLLETVEKİLİ CUMA İÇTEN – NAME HABER
instagram: cumaicten

